14/9/2009 - Yalnızlık Sure(t)leri
Yalnızlık çamur kokar Yapışır kalır üzerine Küheylan rüzgarlardan sonra Hevesleri dökülür bir bir Ve hatıran aziz değildir artık. Fıskeyle sevgi öğretildi Bir dirhem şevkatte arandı cevap. Yanında önemsenmeyenin Yokluğunun kanatması gibi... Değer: Kaybettiğinde anlaşılandır. Bir yere gittiği yok kuşların, anla! Onca yol aynı iklimde kalmak için Kalan, savrulur mevsimlerde Durdukça donar içinin ırmakları Yalnızlık soğuk ve kirlidir Anladıkça hatırlarsın. Sokaklar aynı, yüzler de Birde başarısız dünyanın kelebek kralları. Yeniliriz bu sistemin oyunlarında Git ve yaşanacak bir yer bul kendine Bir bir kayboldu kahraman bildiklerimiz. Saadet asrı değil aynadan yansıyan Devrimler parlamıyor ihtimal gölgesinde Ve son kurtarıcı yalnız öldü Durdu, çürüdü tarih Kutsanan her geçmiş kendini gömdü. Kalabalık ve çirkin şehirler gibi Dağınık ve biçimsiz kaldık. Çok şey istememişti kimse Sadece; başka bir dünyanın Mümkün olma ihtimali... Yardan sen geç ne diyeyim Ben serden geçtim işte.
| 
