5/8/2009 - Safir

Safir tutkulardan, sırma sabırlara...

Bir şehrin kalabalığı kadar yalnız

Teselli puslu bir söz

Her suret eksik

Bilmeye uyanır akasya sabahları

Toprağa değer misk-i amber.

Delil’in varlığındandır

Gün gibi aşikar sineden.

Yakamozlanır ab-ı taraf

Ay suya iner şimdi

Şavkını bırakır gök kubbe

Her şey yerli yerinde.

Bilirim sendendir.

Esirgemedi ve bağışlamadı

Biri ötekini.

Vecd kibire mağlup.

İlk emir belki "sev" di

Sinede gömülü kaldı

Son emir belki "sev"dir

O çağ hiç yaşanmadı.

Bir soy sırrına eremedi

"Oku"madan narında yandı.

Sonrakilere malum olsun…